اتصالات برنجی به دلیل خاصیت مکانیکی عالی ، مقاومت در برابر خوردگی خوب و ظاهر زیبایی شناسی به طور گسترده در صنایع مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. من به عنوان یک تأمین کننده جفت برنجی ، من از اول شاهد اهمیت درک عوامل مؤثر بر خوردگی این مؤلفه ها بوده ام. در این پست وبلاگ ، من به عوامل کلیدی که می تواند منجر به خوردگی جفت برنجی شود و بینش هایی در مورد چگونگی کاهش این مسائل ارائه می دهم ، می پردازم.
ترکیب برنج
برنج آلیاژ است که در درجه اول از مس (مس) و روی (روی) تشکیل شده است و مقادیر کمی از عناصر دیگر مانند سرب (سرب) ، قلع (SN) و آهن (آهن) است. نسبت مس به روی می تواند متفاوت باشد ، که بر خواص برنج تأثیر می گذارد. به عنوان مثال ، برنج با محتوای روی بالاتر مستعد ابتلا به نوع خوردگی است که به عنوان dezincification معروف است. در حین دفع شدن ، روی به صورت انتخابی از آلیاژ برنجی خارج می شود و یک لایه متخلخل و غنی از مس را پشت سر می گذارد که ضعیف تر و مستعد ابتلا به خوردگی بیشتر است.
حضور سایر عناصر آلیاژ نیز می تواند بر مقاومت در برابر خوردگی تأثیر بگذارد. سرب اغلب برای بهبود ماشینکاری به برنج اضافه می شود ، اما همچنین می تواند حساسیت به خوردگی در محیط های خاص را افزایش دهد. از طرف دیگر قلع می تواند مقاومت در برابر خوردگی برنج ، به ویژه در محیط های دریایی را تقویت کند.
عوامل محیطی
رطوبت و رطوبت
رطوبت یکی از مهمترین عوامل مؤثر در خوردگی جفت برنجی است. هنگامی که برنج در معرض آب یا رطوبت زیاد قرار می گیرد ، یک واکنش شیمیایی بین فلز و مولکول های آب رخ می دهد. این واکنش می تواند منجر به تشکیل اکسیدهای فلزی و هیدروکسیدها بر روی سطح برنج شود که می تواند باعث ایجاد گودال ، لکه دار شدن و در نهایت آسیب ساختاری شود.
در مناطقی که رطوبت بالایی دارند ، مانند مناطق ساحلی یا محیط های صنعتی با بخار یا بخار آب ، خطر خوردگی به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. تراکم همچنین می تواند روی سطح اتصالات برنجی تشکیل شود و یک لایه نازک از آب فراهم می کند که می تواند خوردگی را آغاز کند.
pH محیط
سطح pH محیط اطراف می تواند تأثیر عمیقی بر میزان خوردگی اتصالات برنجی داشته باشد. برنج به طور کلی در برابر خوردگی در محیط های خنثی تا کمی قلیایی مقاوم تر است. با این حال ، در شرایط اسیدی یا بسیار قلیایی ، میزان خوردگی می تواند به میزان قابل توجهی افزایش یابد.
در محیط های اسیدی ، مانند آنهایی که حاوی اسید سولفوریک یا اسید هیدروکلریک هستند ، برنج می تواند با اسید واکنش نشان دهد تا نمک های فلزی و گاز هیدروژن تشکیل شود. این واکنش می تواند باعث خوردگی سریع و گودبرداری سطح برنجی شود. در محیط های بسیار قلیایی ، مانند آنهایی که غلظت بالایی از هیدروکسید سدیم دارند ، برنج می تواند هیدروکسیدهای فلزی را تشکیل دهد که می تواند پوسته پوسته شود و فلز تازه را برای خوردگی بیشتر در معرض دید خود قرار دهد.
وجود گازهای خورنده
گازهای خورنده ، مانند دی اکسید گوگرد (SO₂) ، کلر (CL₂) و آمونیاک (NH₃) ، همچنین می توانند خوردگی اتصالات برنجی را تسریع کنند. این گازها می توانند با سطح برنجی واکنش نشان دهند تا سولفیدهای فلزی ، کلریدها یا آممینها را تشکیل دهند که می تواند باعث گودال ، لکه دار شدن و آغوش فلز شود.
مناطق صنعتی با سطح بالای آلودگی هوا ، مانند نیروگاه ها ، پالایشگاه ها و کارخانه های شیمیایی ، به ویژه مستعد حضور گازهای خورنده هستند. علاوه بر این ، محیط های داخلی با تهویه ضعیف مانند حمام و آشپزخانه نیز می توانند گازهای خورنده را از تمیز کردن محصولات و دودهای پخت و پز جمع کنند.
درجه حرارت
دما می تواند میزان خوردگی اتصالات برنجی را از چند طریق تأثیر بگذارد. درجه حرارت بالاتر به طور کلی میزان واکنشهای شیمیایی ، از جمله خوردگی را افزایش می دهد. با افزایش دما ، حلالیت اکسیژن در آب افزایش می یابد که می تواند اکسیداسیون سطح برنجی را تسریع کند.
علاوه بر این ، تغییرات دما می تواند باعث انبساط حرارتی و انقباض برنج شود که می تواند منجر به ترک خوردگی استرس شود. این نوع ترک خوردگی زمانی اتفاق می افتد که برنج در حالی که تحت استرس قرار دارد ، مانند سفت شدن یا لرزش در معرض محیط خورنده قرار می گیرد.


عوامل مکانیکی
استرس و فشار
استرس و کرنش مکانیکی همچنین می تواند به خوردگی اتصالات برنجی کمک کند. هنگامی که برنج در معرض استرس قرار می گیرد ، مانند سفت شدن یا لرزش ، می تواند مستعد ابتلا به خوردگی باشد. استرس می تواند باعث ایجاد ریزگردها بر روی سطح برنج شود که می تواند مسیری را برای نفوذ در فلز فراهم کند.
علاوه بر این ، استرس می تواند خواص الکتروشیمیایی برنج را تغییر دهد و آن را با محیط اطراف واکنش پذیر تر کند. این می تواند منجر به افزایش میزان خوردگی ، به ویژه در حضور یک الکترولیت خورنده شود.
سایش و فرسایش
سایش و فرسایش همچنین می تواند به لایه محافظ اکسید روی سطح اتصالات برنجی آسیب برساند و فلز زیرین را در معرض خوردگی قرار می دهد. سایش می تواند هنگام تماس با برنج با سایر سطوح سخت ، مانند هنگام نصب یا نگهداری ، در تماس باشد. فرسایش می تواند زمانی رخ دهد که برنج در معرض مایعات با سرعت بالا باشد ، مانند خط لوله یا سیستم هیدرولیک.
هنگامی که لایه اکسید محافظ آسیب می بیند ، برنج در برابر خوردگی توسط محیط اطراف آسیب پذیرتر است. علاوه بر این ، سایش و فرسایش می تواند ذرات فلزی را تولید کند که می توانند به عنوان کاتدها یا آنگه عمل کنند و روند خوردگی را از طریق خوردگی گالوانیک تسریع می کنند.
استراتژی های کاهش
انتخاب مواد
انتخاب نوع مناسب آلیاژ برنجی برای به حداقل رساندن خوردگی بسیار مهم است. همانطور که قبلاً ذکر شد ، برنج با محتوای قلع بالاتر در برابر خوردگی در محیط های دریایی مقاوم تر است ، در حالی که برنج با محتوای روی پایین تر در معرض خطر کمتری است. علاوه بر این ، انتخاب برنج با خلوص بالاتر و ناخالصی های کمتری نیز می تواند مقاومت در برابر خوردگی آن را بهبود بخشد.
درمان سطحی
استفاده از یک پوشش محافظ یا پایان دادن به سطح اتصالات برنجی می تواند مقاومت در برابر خوردگی آنها را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. درمان های سطح متداول شامل آبکاری ، نقاشی و انفعال است. آبکاری می تواند یک لایه نازک از یک فلز مقاوم در برابر خوردگی مانند نیکل یا کروم را روی سطح برنج قرار دهد. نقاشی می تواند یک مانع جسمی بین برنج و محیط اطراف آن ایجاد کند. انفعال می تواند ناخالصی ها را از سطح برنج خارج کرده و یک لایه اکسید نازک و محافظ تشکیل دهد.
کنترل محیطی
کنترل شرایط محیطی در اطراف اتصالات برنجی نیز می تواند به جلوگیری از خوردگی کمک کند. این می تواند شامل کاهش رطوبت و رطوبت ، حفظ pH خنثی و به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض گازهای خورنده باشد. در محیط های صنعتی ، سیستم های تهویه مناسب و تصفیه هوا می توانند برای از بین بردن گازهای خورنده از هوا نصب شوند. در محیط های در فضای باز ، از محوطه های محافظ یا روکش ها می توان برای محافظت از اتصالات برنجی از عناصر استفاده کرد.
نگهداری و بازرسی
نگهداری منظم و بازرسی از اتصالات برنجی برای تشخیص و جلوگیری از خوردگی ضروری است. این می تواند شامل تمیز کردن اتصالات برای از بین بردن خاک ، زباله ها و مواد خورنده ، سفت شدن اتصالات سست و جایگزینی اجزای آسیب دیده یا فاسد باشد. علاوه بر این ، بازرسی های بصری را می توان برای جستجوی علائم خوردگی مانند گودال ، لکه دار کردن یا ترک خوردگی انجام داد.
پایان
من به عنوان یک تأمین کننده جفت برنجی ، من اهمیت ارائه محصولات با کیفیت بالا را که در برابر خوردگی مقاوم هستند ، می فهمم. با درک عواملی که بر خوردگی اتصالات برنجی تأثیر می گذارد ، می توانیم برای جلوگیری از خوردگی و اطمینان از عملکرد طولانی مدت محصولات خود اقدامات پیشگیرانه انجام دهیم.
خواه به دنبالش باشیداتصال شیلنگ باغ هشت اتصال سریع برنج پنجهبالوله زن استوانه پنوماتیک اتصال سریع رشته، یاکانکتور لوله لوله نر سیلندر پنوماتیک، ما تخصص و تجربه ای برای رفع نیازهای شما داریم. اگر سؤالی دارید یا می خواهید در مورد الزامات خاص خود بحث کنید ، لطفاً با ما تماس بگیرید. ما مشتاقانه منتظر همکاری با شما هستیم تا بهترین راه حل های جفت برنجی را برای برنامه های شما ارائه دهیم.
منابع
- Fontana ، MG (1986). مهندسی خوردگی (چاپ سوم). مک گرا-هیل.
- Uhlig ، HH ، & Revie ، RW (1985). خوردگی و کنترل خوردگی (ویرایش 3). Wiley-Interscience.
- دیویس ، جونیور (ویرایش). (2001). کتاب راهنمای ویژه ASM: برنج و برنز. ASM International.

